![[info]](http://l-stat.livejournal.com/img/userinfo.gif){kind=small}
(no subject)
Aug. 18th, 2006 | 05:53 pm
mood: 
optimistic
music: Infadels - We Are Not The Infadels
Link | Leave a comment {3} | Add to Memories | Tell a Friend
the leaving song
Jul. 24th, 2006 | 11:49 am
mood: 
bitchy
music: the Sheila Divine - New Parade
*°~ BACK SOMEDAY. THANK YOU ~°*
Link | Leave a comment {3} | Add to Memories | Tell a Friend
what emo band are you?
Jul. 19th, 2006 | 02:59 pm
mood: 
hot
What Emo Band Are You?
you're thursday! a hardcore form of emo, you let the anger flow and convey your emotion through the always effective method of screaming. you tend to scare those with delicate ears, but that's what you're here for.
Take this quiz!
Quizilla |
Join
| Make A Quiz | More Quizzes | Grab Code
Link | Leave a comment | Add to Memories | Tell a Friend
roadside.
Jul. 13th, 2006 | 12:26 am
mood: 
awake
music: Rise Against - The Sufferer and the Witness
- Mooie liedjes duren niet lang. Hoogstens drie minuten en drieëntwintig seconden. Niettemin dragen ze een zekere universaliteit in zich, waardoor iedereen er zich in herkent en zich er mee associeert. Ze wekken vragen op, "tell me what i'm supposed to do" maar suggereren tegelijkertijd ook oplossingen, "so leave me at the roadside and hang me up and out to dry". Ze behandelen angsten, "how am i supposed to feel, when all these nightmares become real" om te eindigen in een existentiële vraag "i don't know how we woke up one day and somehow thought we knew exactly what we're supposed to do".
Exactly what to do?
Link | Leave a comment | Add to Memories | Tell a Friend
life as is, file 2.0
Jul. 10th, 2006 | 04:10 pm
mood: 
bored
music: Black Flag - The First Four Years
- De internationale gemeenschap lijkt opnieuw op een crisis af te stevenen. De zoveelste trouwens, als je telt sinds de aanslagen van 11 september. Grosso modo allemaal in functie van the war on (t)errorism. Het schoentje wringt vandaag in Noord-Korea, altijd al een oud zeer geweest.
Noteren we met stip de geografisch absurde situatie van Korea in de jaren '50 waarbij een tijdelijke verdeling een permanente werd. Een situatie die tot op de dag van vandaag nog steeds voor problemen zorgt. Maar er is meer! Denk maar aan het controversiële concept van ‘schurkenstaten’ dat onder Clinton stilzwijgend werd verlaten, maar door Bush Jr. terug werd opgenomen. Zeven landen kregen het etiket schurkenstaat opgekleefd. Een uitgekiende en volgehouden mediacampagne vol leugens moest dienen om de publieke opinie voor te bereiden op aanvallen tegen deze staten. Meer nog, ze moest deze aanvallen rechtvaardigen.
Begin juli werden de kaarten echter eens grondig dooreen geschud: Noord-Korea deed een proef met drie raketten, waaronder een langeafstandsraket, nl. Taepodong-2. Deze ‘internationale provocatie’ werd onmiddellijk gevolgd door een veroordeling van de VN Veiligheidsraad. Wat me meteen bij een interessant, maar pijnlijk, stukje besluitvorming brengt.
Laat me er geen doekjes om winden: de VN Veiligheidsraad werkt niet, of op zijn minst gebrekkig. De voornaamste oorzaak voor deze disfunctionaliteit ligt in de eigen interne structuren. De Veiligheidsraad bestaat uit 15 leden: de P5 (of permanente leden: VS, Frankrijk, China, Rusland en het Verenigd Koninkrijk) en 10 andere landen die volgens een regionale verdeelsleutel om de 2 jaar worden gekozen. Om beslissingen te nemen moeten er 9 stemmen voor zijn, terwijl geen enkele lidstaat van de P5 tegen mag stemmen aangezien deze staten vetorecht hebben.
Gesteld dat de VS Noord-Korea zou willen binnenvallen en er een ‘vredesoperatie’ op poten zou zetten heeft ze dus niet alleen toestemming nodig van Frankrijk, China, Rusland en het Verenigd Koninkrijk, maar ook nog eens van vier andere staten. Breng daarnaast ook nog eens de publieke opinie in kaart en je krijgt een hachelijke onderneming.
Ook de regionale vrees zit er goed in, vooral bij Japan. Deze laatste heeft al verklaard dat een preventieve aanval niet wordt uitgesloten als het land zich bedreigd voelt door de Noord-Koreaanse raketten. Een niet zo evidente uitspraak als je er de Japanse grondwet op naslaat. Dit document, afstammende uit het begin van de Koude Oorlog, houdt nl. een verbod in voor Japan om een leger te hebben. Officieel zit Japan zonder leger, al heeft het wel een ‘zelfverdedigingsmacht’ of SDF. Evenwel is deze eenheid aan strenge beperkingen onderworpen.
Los van de feiten is dit eigenlijk nihil nove sub sole. In mijn opinie is de internationale politiek altijd al een spanningshaard geweest van de botsende belangen van staten, provocatie, etc. De hamvraag waar ik nu mee worstel is in welke mate deze ‘provocatie’ evt. uit de hand zal lopen en er opnieuw een Koreaanse oorlog op het programma zal staan?! Wordt ongetwijfeld vervolgd…
Link | Leave a comment | Add to Memories | Tell a Friend
lines in sand.
Jul. 3rd, 2006 | 03:50 am
mood: 
stressed
music: Vitalic - Ok Cowboy
- “Sand is overrated, it's just tiny little rocks”. Niets is minder waar. Bij deze weten jullie dan ook meteen waarom Eternal Sunshine of the Spotless Mind bovenaan mijn lijstje van favoriete films staat. Al had ik het vandaag weliswaar over meer dan alleen quotes gehad. Meer zelfs: met mijn beperkte wiskundige kennis had ik me graag aan een statistische vergelijking gewaagd.
Stel: ‘x’ is onze eerste variabele en ‘y’ onze tweede variabele. x correleert met y, er bestaat met andere woorden een verband tussen x en y, al dan niet onder invloed van omgevingsvariabelen z. We kunnen deze relatie als volgt visualiseren:
Tot zover de formele, theoretische uitleg. In de verdere uiteenzetting zullen we dan ook al deze regels van de statistiek en methodologie aan onze laars lappen.
Tijd om te abstraheren: in ons geval is het de bedoeling om na te gaan in welke mate er een verband bestaat tussen zowel zand als vriendschap. Het weze duidelijk dat beide variabelen wiskundig gezien alvast niet zullen en kunnen correleren. Maar goed.
Stel dat we een hoopje zand vastnemen in onze hand en onze handpalm hard gebald houden (situatie 1): het zand glijdt langs onze vingers weg aan een gezapig tempo. Stel dat we opnieuw een hoopje zand vastnemen in onze hand, maar nu helemaal niet hard geklemd (situatie 2). Ook hier zal het zand opnieuw langs onze vingers wegglippen, maar aan een trager tempo dan in de eerste situatie. Kortom: er bestaat een interactieverband tussen het zand dat wegglipt en de mate waarin we onze grip al dan niet stevig houden.
En dan nu het punt waarop de alfawetenschappen verschillen van de bètawetenschappen. Een gelijkaardige situatie kunnen we verkrijgen als we het zand vervangen door het abstracte concept ‘vriendschap’. Respectievelijk wordt er dan in de eerste onderzoeksopzet een situatie gecreëerd waarbij de vriendschapsbanden nauw en heel erg intens zijn, terwijl er in de tweede onderzoeksopzet eerder sprake is van losse, regelmatige contacten. Kortom: ook hier zal en zou je sneller vrienden verliezen volgens de eerste situatie, dan in de tweede situatie.
Samengevat: zou er ondanks het feit dat mijn theorie met haken en ogen aan elkaar hangt, en wiskundig zeker niet correct is, dan toch een rationele verklaringskracht zijn voor de multatuli die we onder de noemer ‘verlatingsangst’ samenvatten?